تبليغاتX
روابط عمومی

روابط عمومی

روابط عمومی و عصر ارتباطات

اخلاق در روابط عمومی

 اصول اخلاقی در روابط عمومی 

   مدیران و شاغلان در روابط عمومی در هر جامعه ای علاوه بر رعایت ضوابط و معیارهای اداری و دیوان سالارانه به مجموعه ای از رهنمودها و معیارهای اخلاقی و ارزشی نیاز دارند تا بتوانند آنان را در اقدامات و فعالیت ها و تصمیم گیری هایشان یاری رسانند. به این معیارهای اخلاقی و ارزشی اصول اخلاقی حرفه روابط عمومی می گویند. معیارهای اخلاقی روابط عمومی بیانگر هنجارها و عقاید قابل قبول یك سازمان هستند كه توسط مدیران ارشد تهیه می شود و سپس در اختیار تمامی اعضای سازمان قرار می گیرند. این هنجارها ملاك های رفتاری هستند كه كاركنان ارشد سازمان از دیگر كاركنان انتظار دارند به هنگام رویایی با یك وضعیت خاص مطابق آنها عمل كنند.(۱۲۷)

 بر همین اساس یك روابط عمومی كارآمد برای سلامت حرفه ای خود ناگزیر از رعایت اصول اخلاقی حرفه روابط عمومی و تدوین آیین نامه یا نظام نامه اخلاقی است.

 ضرورت وجود معیارهای اخلاقی روابط عمومی با تشكیل انجمن بین المللی روابط عمومی در اساسنامهٔ آن پیش بینی شده است. این مقررات و ضوابط اخلاقی با كمی تغییرات در اساسنامهٔ انجمن ملی روابط عمومی همهٔ كشورها آمده و كلیه اعضای این انجمن ملزم به رعایت آن هستند :

 ۱) در انجام امور مربوط به حرفه خود اصول اخلاقی و مقررات اعلامیه جهانی حقوق بشر را رعایت كنند.

 ۲) شخصیت افراد را ملحوظ داشته و به آن احترام بگذارند و همیشه به خاطر داشته باشندكه هر فرد در نحوهٔ قضاوت و نظریهٔ خود آزاد است.

 ۳) موجبات اخلاقی و روانی و فكری لازم را برای تبادل نظر واقعی فراهم سازد و حق بیان و اظهارنظر را برای كلیهٔ اشخاص ذینفع قایل می شود.

 ۴)در تمام موارد طوری رفتار كند كه منافع كلیهٔ اشخاص ذینفع بوسیلهٔ ایجاد ارتباط دایم به علایق و حوائج عمومی از یك طرف و سازمان از طرف دیگر محفوظ بماند.

 ۵)كلیهٔ قول و قرارهای خود را محترم شمارد و طوری آنها را انجام دهد كه منجر به اختلال و نابسامانی نشود و در تمام موارد رعایت شرافت و وفاداری را به عمل آورد و اعتماد مشتریان و كارفرمایان سابق و كنونی خود را حفظ كند.

 ۶) حقیقت را تابع ملاحظات دیگر قرار ندهد.

 ۷)اخبار و اطلاعاتی را كه متكی به حقایق تحقیق نشده و یا حقایق قابل تحقیق نباشد، منتشر نسازد.

 ۸) به كارها و پیشه هایی كه به شرافت اخلاقی و شخصیت و احترام اشخاص لطمه می رساند، كمك نكند.

 ۹)از فنون و طریقه هایی كه اشخاص را به طور ناخودآگاه تحت تأثیر قرار دهد و آنها را وادار به اعمال غیرعاقلانه نموده و بدین وسیله موجب سلب، مسئولیت از آنان نسبت به اعمال خود گردد استفاده نكند.(۱۲۸)

 علی میرسعید قاضی، استاد روابط عمومی در كتاب "تئوری و عمل در روابط عمومی"موارد زیر را به عنوان ضرورت تدوین اصول اخلاقی در روابط عمومی، مطرح كرده است :

 ۱)این اصول راهنمای عمل و الگوی كار در برابر همه مسئولین و كارگزاران روابط عمومی قرار می دهد.

 ۲) مدیریت سازمان با آشنایی با اصول اخلاقی در روابط عمومی، انتظارات و توقعات را با این اصول تطبیق می دهند.

۳) حرفه روابط عمومی با توجه به این اصول از فعالیت های دیگر تمیز داده می شود.

 به نظر می رسد تدوین نظامنامهٔ اخلاقی و كشاندن اخلاق به حوزه های اجتماعی و تدوین منشور اخلاقی روابط عمومی، اقدامی لازم در راستای كارآمدسازی روابط عمومی محسوب می شود. چرا كه برای مطلوبیت و كارآمدی روابط عمومی، وجود سلامت اخلاقی در روابط عمومی كارگزاران آن لازم است.

 

 

  

 

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم آبان 1389ساعت 9:40  توسط زهرا  | 

تفاوتهای روابط عمومی وتبلیغات

یکی از بزرگترین تفاوتهای روابط عمومی و تبلیغات در برنامه‌ریزی است به طوری که روابط عمومی برای بلندمدت برنامه‌ریزی می‌کند اما تبلیغات در کوتاه‌ترین زمان ممکن به‌دنبال نتیجه است و البته این ریسک کار را بالا می‌برد. روابط عمومی با صبر وحوصله و اختصاص زمان به مشتری برای فکر کردن و نیز همین زمان برای شرکت در جهت جلب رضایت هرچه بیشتر مشتری و ارائه خدمات بهتر سعی در دائمی کردن مشتریان و مخاطبان شرکت دارد.

ارئه چهره واقعی و شفاف شرکت به مشتریان ، از وظایف مهم روابط عمومی است و اگر این درک بوجود آید که مشتریان صاحبان اصلی شرکت هستند و بدون وجود آنها شرکت وسود دهی معنی نخواهد داشت در می یابیم که باید به روابط عمومی حرفه‌ای به دیده یک عنصر و یک لازمه در هر سازمانی نگریسته شود.

مدیران عامل و مدیران رده‌های بالا زمان کافی برای رسیدگی به سیل اطلاعاتی که هر روزه به سازمان‌ها سرازیر می‌شوند، ندارند والبته تمام این اطلاعات نیز به کار آنها نمی‌آید در این زمینه دسته بندی این اطلاعات ، به روز آوری آنها و شناخت ارتباط آنها با سمت‌های متفاوت مدیران نه تنها به صرفه جویی در زمان آنها کمک فراوانی می‌کند بلکه باعث جلوگیری از پراکندگی و سردر گمی واحدهای مختلف سازمان می‌شود. این کاتالیزور تصمیم گیری در سازمان تا حد زیادی به مشتریان نیز کمک می‌کند. و آنها هم می‌دانند برای مطالبات خود به کجا مراجعه نمایند.

امروزه مشتری مداری نه به عنوان یک شعار که به عنوان یک رکن اصلی در سود آوری و بقای سازمان‌ها و شرکت‌ها به موضوعی حیاتی تبدیل شده است و دیگر نمی‌توان با شعار دادن بدون عمل گفت که سازمانی به این امر پرداخته است یا سازمان این ادعا را داشته باشد در حالیکه در عمل مشتریان رضایتی از سازمان ندارند.

بازگو کردن واقعیت‌های سازمان‌ها برای مشتریان و حد این شفاف سازی دغدغه اصلی روابط عمومی‌ها است چرا که آنجا که پای بازگو کردن اسرار سازمان در میان است میان حقوق مشتری و اسرار سازمان باید به بهترین نحو توازن برقرار کرد.

ساختن چهره‌ای مناسب از سازمان در میان مردم و مخاطبان اصلی سازمان یا شرکت و نیز مطرح کردن نام یا برند در بین این همه سازمان و شرکت که روزانه به تعداد آنها افزوده می‌شود، کاری است که تنها یک روابط عمومی حرفه‌ای و آگاه از عهده آن بر می آید

 

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم مهر 1389ساعت 13:36  توسط زهرا  | 

تعریف روابط عمومی

تعریف روابط عمومی:  دایره المعارف امریکانا روابط عمومی را بدین شکل تعریف کرده است:
"يک زمینه فعالیت است مربوط به روابط سازمانهای صنعتی، شرکتها، مشاغل، دولت، اتحادیه‎هاو یا سایر سازمانها که هریک با مردمی چون کارمندان، مشتریان،سرمایه داران، تهیه کنندگان، اعضا احزاب سیاسی ویا عامه مردم روبرو هستند، کارهای روابط عمومی شامل است برتقویم افکار عمومی، ارزیابی وتفسیر آن به حسب منافع یک سازمان، شناساندن سازمان به مردم مربوط به خود وهمچنین آن مردم به سازمان"

روابط عمومی بین المللی" از حرف تا عمل

شاید در کشور با اداراتی که نام "روابط عمومی و امور بین الملل" برای خود برگزیده اند مواجه شده اید. حتما این سوال هم برایتان بوجود آمده که وقتی یک اداره دیگری مانند " امور بین الملل یا خارجه" در آن سازمان وجود دارد دیگر چه نیازی به نامگذاری واحدی به نام "روابط عمومی و امور بین الملل" داریم؟

تغییرات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و تکنولوژی در جهان منجر به تداخل مصالح و تسهیل وسایل ارتباط جهانی گردید، از همین جا نقش روابط عمومی در ارتباطات بین المللی نمایان شد.

در این دنیای پیچیده امروز، صرفا رسانه ها نیستند که به تنهایی می بایست به جمع افکار عمومی بروند، بلکه روابط عمومی های بین المللی نیز باید در کنار آنها باشند.

روابط عمومی بین المللی یکی از وظایف سازمانهای بین المللی به شمار می رود. بطور مثال دفتر اطلاعات سازمان ملل متحد که مقر آن در نیویرک است، روابط عمومی را از راه روابط خارجی، مطبوعاتی، انتشارات، روش های سمعی و بصری و بیانیه های مطبوعاتی در چارچوب تلاش برای تفاهم بهتر سازمان ملل، اجرا می کنند.

 یا در اروپا، از روابط عمومی به عنوان وسیله ای برای تقویت وحدت اروپا و تلاش برای ازایش تفاهم بین ملل اروپایی استفاده شد.

 

اما روابط عمومی در آمریکا چیزی فراتر از روابط عمومی در سایر کشورهاست. به عنوان نمونه تحقق اهداف سیاسی خارجی آمریکا، یا مثبت جلوه دادن اقدامات دخالت جویانه آمریکا در سایر کشورها و همچنین گزارشی از تغییر و تحولات سایر مناطق هدف و راه های مقابله با آن از وظایفی است که برنامه ریزی آن به بنگاه های روابط عمومی آمریکا سپرده شده و از طریق شورای امنیت ملی گزارش های آن به رییس جمهور آمریکا ارایه می شود.

از سال ها پیش نقش روابط عمومی بین المللی پررنگ شد. در ایتالیا انجمن دگرگون سازی روابط عمومی در سال 1954 تاسیس شد تا تغییرات اساسی در کارهای روابط عمومی انجام پذیرد. این انجمن بعدها به FERPI  یا اتحاديه روابط عمومی های ايتاليا  (the Italian Federation of Public Relations) تغییرنام یافت.

در بلژیک، انجمن روابط عمومی در سال 1953 با هدف توسعه و تقویت نقش روابط عمومی  تاسیس شد.

کنفدراسيون متخصصان روابط عمومی اروپا (European Public Relations Confederation (CERP

در سال 1959 با مشارکت کشورهای بلژیک، فرانسه، آلمان، ايتاليا و هلند به منظور ايجاد ارتباط، تبادل نظر و همکاريهای متقابل بین المللی ميان انجمن های روابط عمومی اروپا و اعضای آن در سراسر جهان تاسيس شد.

موفقیت این روابط عمومی ها در عرصه بین الملل یک شبه بدست نمی آید و یک پروسه بلند مدت می طلبد. در سازمانهای بزرگ، روابط عمومی بین المللی باید سه عنصر اعتماد( Trust)، اعتبار (Authenticity) و شفافيت  (Transparency) را برای عملی شدن تمرين کنند.

در پایان خاطر نشان می شود، یکی از مشکلات کشورهای در حال توسعه مشکلاتی است که در زمینه روابط عمومی بین المللی دارند و با مزایا، وظایف، تکنیک ها، نحوه تجزیه و تحلیل ها و ارایه راهکارها و خیلی دیگر از مسایل مرتبط با آن آشنا نیستند.

+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم اردیبهشت 1389ساعت 10:47  توسط زهرا  | 

روابط عمومی

   

روابط عمومی (Public Relation) یا به اختصار PR، بخشی از مدیریت یک سازمان را تشکیل می دهد که روابط مفید و متقابل مابین آن سازمان و قشرهای گوناگون مردم را شناسایی کرده و برقرار می کند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

روابط عمومی (Public Relation) یا به اختصار PR، بخشی از مدیریت یک سازمان را تشکیل می دهد که روابط مفید و متقابل مابین آن سازمان و قشرهای گوناگون مردم را شناسایی کرده و برقرار می کند. البته فقط سازمان ها نیستند که روابط عمومی دارند. موسسات تجاری، یک نفر سیاستمدار، یک نویسنده یا مولف، دولت یا آژانس دولتی، یک سازمان خیریه، هیات های مذهبی و بالاخره هر شخص یا نهادی می تواند روابط عمومی داشته باشد.

مخاطب روابط عمومی ممکن است محدود باشد. مثلا مجموعه زنان رای دهنده به یک حزب سیاسی که بین ۳۵ تا ۵۰ سال سن دارند، یا مثلا سهامداران یک موسسه. و ممکن است خیلی گسترده باشند مثل یک ملت یا اصلا همه مردم دنیا.

یکی از المان های مهم روابط عمومی مفهوم مشتری یا ارباب رجوع است. روابط عمومی باید اطلاعات مشتری را جمع آوری کرده و به سازمان منتقل کند. فعالیت های روابط عمومی بسیار متنوع بوده و طیف وسیعی را شامل می شود. از جمله بازاریابی و کارهایی که باعث تقویت اعتبار و وجهه سازمان می شود. این چنین فعالیت هایی معمولا به طور مستقیم با مخاطب ارتباط ایجاد می کند، مثل سخنرانی ها، رویدادهای خاص، بولتن های خبری، گزارش های سالانه و ... روابط عمومی است که مشخص می کند شما کی هستید، چه کار می کنید و چه طور بین خودتان و سازمان های دیگر تفاوت ایجاد می کنید.

اشتباهی که اغلب مردم مرتکب می شوند این است که فکر می کنند روابط عمومی یعنی تبلیغات. در حالی که این دو مفهوم یکی نیستند. تبیلغات فقط یکی از کارهای روابط عمومی است. چیزهایی مثل گزارش به رسانه های گروهی، داستان های خبری، مقالات مهم، مصاحبه، سرمقالات و انجام بازدیدها. حتی در حیطه سیاست هم بهتر است شما با یک روابط عمومی قوی روی مخاطبان تان تاثیر خوب بگذارید.

طبق تعریف موسسه روابط عمومی آمریکا، روابط عمومی یعنی سعی و تلاش سنجیده، مستمر و طرح ریزی شده برای ایجاد رابطه مابین یک سازمان و مخاطبانش، و البته برای حفظ تداوم این رابطه.

روابط عمومی فعالیت های گسترده و پیچیده ای دارد، اگر چه منظور اصلی آن ساده است: برقراری ارتباط به منظور ایجاد انسجام در اطلاعات موجود. بنابراین روابط عمومی چه بخواهید چه نخواهید وجود دارد. تمام سازمان های پیشرفته این را می دانند و بسته به نوع فعالیت، گستردگی و پیچیدگی شان به روابط عمومی توجه دارند.

یک روابط عمومی خوب با اطلاع رسانی و فعالیت آگاهانه، برای سازمان ذیربط خود وجهه خوبی فراهم می کند. روابط عمومی موسسه ها را از شرایط متغیر جامعه و افکار عمومی مطلع می سازد. روابط عمومی باید مشکلات را پیش بینی کرده و قبل از وقوع آن ها، علت شان را از بین ببرد، نه این که بعد از رخ دادن مشکل، بابت آن عذرخواهی کند.

اصلا روابط عمومی را در یک کلمه خلاصه می کنیم: «ارتباط»، ارتباط مابین مردم، یا مابین مردم و سازمان ها و یا در محدوده سازمان ها. در دنیای پیشرفته امروز، فعالیت های روابط عمومی به موسسات کمک می کند که از عهده خیلی از مشکلات برآیند، برای خودشان کسب اعتبار کنند، محصول شان را تبلیغ کنند و یا در انتخابات پیروز شوند.

از دیگر فعالیت های روابط عمومی، مشاوره است. در حوزه صنعت، پرسنل روابط عمومی مدیر را از تغییرات افکار عمومی مطلع می کنند. منظور از عموم، گروهی از مردم هستند که موسسه به حمایت آن ها نیاز دارد. کسانی مثل خود کارکنان، سهامداران، مشتریان، تامین کنندگان، واسطه ها، جامعه و دولت. این مشاوره های حرفه ای تاثیر هر عمل را روی رفتار جامعه بررسی و مدیریت می کند.

وقتی یک تصمیم سازمانی گرفته می شود، روابط عمومی وظیفه دارد با توجه به اطلاعات موجود از بین تمامی روش های قابل استفاده، روشی را برگزیند که از هر حیث به صلاح باشد. مثلا ادغام یک بیمارستان، بستن یک کارخانه صنعتی یا عرضه محصولی جدید، همه این ها به تخصص و برنامه ریزی روابط عمومی نیاز دارند.

همچنین روابط عمومی نقش مهمی در صنعت نمایش دارد. تئاتر، سینما، رشته های ورزشی، رستوران ها و همه افراد از سرویس های روابط عمومی استفاده می کنند تا کاسبی شان بهتر شود و وجهه خوبی به دست آورند. از دیگر مشتریان روابط عمومی می توان از موسسات آموزشی، سرویس های اجتماعی، موسسات خیریه، اتحادیه های صنفی و گروه های مذهبی نام برد.

+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم اردیبهشت 1389ساعت 10:47  توسط زهرا  | 

روابط عمومی،پل ارتباطی

 

وقتي به تعاريف روابط عمومي مراجعه مي كنيم اكثر قريب به اتفاق روابط عمومي را پل ارتباطي مي دانند كه به عنوان يك واسطه اثر گذار ،درون و بيرون يك سازمان را به هم مرتبط مي سازد،كه در واقع سعي مي نمايد در قالب يك تلاش برنامه ريزي شده و هوشمندانه سازمان و مخاطبان را در يك كنش و واكنش متقابل به يك نقطه تعاملي ،تفاهمي و مشاركتي نزديك سازد. شايد اين تعريف دلنشين كه به عنوان يكي از وظايف اساسي و اصلي روابط عمومي مطرح مي گردد و از دل آن مفاهيمي ا زقبيل ايجاد و برقراري ارتباط و اطلاع رساني استنباط مي شود،تا حدودي موجب آرامش خاطر كساني را فراهم سازد كه در چرخه درون و بيرون نظام اداري قرار دارند و از طرف ديگر به نوعي يك انتظار را در سطح درون و بيرون سازمان ايجاد نمايد كه مخاطبان خواه در خارج سازمان وجود داشته باشند يا در داخل سا زمان از اين پل براي رسيدن به اهداف و خواسته هاي معقول و منطقي خود استفاده نمايند و به نحوي نيازهاي اطلاعاتي و ارتباطي خود را در چارچوب و ضوابط تعين شده سازماني بر آورده سازند ،اما تحقق اين مطلب از دو زاويه قابل بررسي است، يكي مقوله قابليت روابط عمومي  ونكته ديگر مقوله عامليت روابط عمومي است،تا با اتكاءبه اين دو اصل بتوان به پل ارتباطي بودن روابط عمومي در مفهوم علمي و دقيق آن رسيد،ضمن آنكه بايد خاطر نشان ساخت عامليت و قابليت در روابط عمومي به عنوان دو محور اساسي در گردش چرخهاي فعاليت روابط عمومي محسوب مي گردند و در واقع بدون حضور يكي از اين محور امكان موفقيت روابط عمومي ها ميسر نخواهد بود و به نوعي، به جاي آنكه روابط عمومي تبديل به پل ارتباطي مناسب براي تسهيل و تسريع روابط تفاهمي و تعاملي گردد، به يك معبر اسقاطي كه هر لحظه امكان فرو ريختن آن مي باشد و يا اينكه به مرور، به واسطه عدم اقبال عمومي ،تبديل به راه متروكه و غير قابل استفاده خواهد شد،مي شود،

چنانكه درحال حاضر اين مشكل متوجه روابط عمومي ها گرديده و نتوانسته اند در روابط اجتماعي و سازماني به عنوان يك پل مطمئن ،محكم و مناسب براي مخاطبان سازماني محسوب گردند و به عبارت ديگر هنوز مردم از اين نهاد اجتماعي نتوانسته اند بدرستي استفاده نمايند ،بنابراين آنچه كه از آن به عنوان پايه هاي پل ارتباطي تعبير كرده ايم، در مفهوم قابليت و عامليت روابط عمومي متصور مي گردد مشروط بر اينكه بتوانيم شرايط را براي عينيت بخشي به مسائل ذهني در قلمرو روابط عمومي فراهم سازيم.     

اما آنچه كه به عنوان قابليت روابط عمومي مي توان فهرست واربه آن اشاره كرد عبارتند از :
1-نيروي انساني متخصص،آگاه و آشنا به روابط عمومي باتحصيلات دانشگاهي مرتبط و داراي تجارب مفيد  
2-استفاده از ابزار و سازو كارهاي جديدو تكنولوژي و فناوري روز
3-حضور مدير روابط عمومي قوي ،كارآمد و مسلط به امور
4-استفاده از فنون و روش هاي جديد در عرصه ارتباطات و اطلاع رساني
5-ايجاد شرايط محيطي مناسب و مطلوب
6-اجراي سيستم هاي مديريتي نوين در عرصه روابط عمومي
7-ارتباط با رسانه هاي ارتباط جمعي ،خبرگزاريها.صداو سيما ،جرايد كثير الانتشاروسايت هاي اينترنتي
8-امكان برقراري ارتباطات صحيح  اصولي بر اساس تفاهم،تعامل و مشاركت بامخاطبان درون و برون سازماني
9-امكان اطلاع رساني و ارتقاءبخشي آگاهي مخاطبان و رفع نياز هاي اطلاعاتي آنان 
10-قدرت پاسخگوئي،شفاف سازي و تنوير افكار عمومي
11- قابليت مردم مداري ،مشتري مداري و تكريم ارباب رجوع
12-قدرت تسهيل ،تسريع وتصريح بخشي در سطح سازمان و بيرون از سازمان
13-قدرت فرهنگ سازي و تعميم مباحث و مسائل فرهنگي
14-عامل مديريت در بحران ،زمان ،بهبود كيفيت و كميت ،بهروري و سيستم هاي نظارتي 
15-امكان سنجش افكار عمومي و اطلاع از خواسته ،انتظارات و د يدگاههاي مخاطبان درجهت تحقق امر مشتري
16-امكان آموزش عمومي به صورت آشكارا و پنهان ،مستقيم و غير مستقيم در سطح سازمان و جامعه
بنابراين اگر به موارد اشاره شده با تعمق و دقت توجه نمائيم در خواهيم يافت كه اكثر روابط عمومي هاي ايران فاقد شرايط لازم مي باشند و در واقع به واسطه فقدان شرايط نتوانسته اند موفقيتي كسب نمايند،زيرا اين عدم توفيق يا ناشي از  مشكلات قابليتي است و يا  بواسطه مشكلات عامليتي،و اين عوامل موجب گرديده كه روابط عمومي ها نتوانند پل ارتباطي محكم و مناسب در نزد مردم محسوب گردندودر بيشتر مواقع بواسطه نگاه ابزاري كه از سوي مسئولين نسبت  به اين نهاد اجتماعي اعمال مي گردد، جنبه موقتي پيداكرده است و متاسفانه روابط عمومي ها نيز در اين كش و قوس با اين شرايط خو گرفته اند و عادت كرده اند كه طبعا خروج از عادت مالوفه كاري مشكل و امري بسيار دشواراست

 
+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم اردیبهشت 1389ساعت 10:47  توسط زهرا  | 

وظایف روابط عمومی در رسانه

 تعامل روابط عمومي و رسانه ها 

 

روابط عمومي و شاخصه هاي رسانه اي از موضوعاتي است که امروزه مورد توجه بخش عمده اي از محققان و پزوهشگران قرار گرفته است .کاظمي دينان در وبلاگ شخصي اش به بررسي  تعامل روابط عمومي و رسانه ها پرداخته است ;
امروز به سبب پيچيده شدن نوع روابط و پيشرفت و گستردگي جوامع در ابعاد گوناگون مسائل و موضوعات که ريشه در ماهيت علوم انساني دارند متاثر از مسائل مختلف مي شوند. براي آن که بتوان مساله اي را درون مجموعه اي حل و فصل کرد در درجه اول بايد همه عوامل و زمينه هايي را که موجب بروز مشکل شده اند را شناسايي و سپس براي حل آن برنامه ريزي کرد. يکي از ابزارهايي که مي توان در اين امر کمک نماي روابط عمومي مي باشد. روابط عمومي مجموعه اي از عمليات ارتباطي آگاهانه مبتني بر برنامه و تحقيق است که با استفاده از شيوه هاي علمي و هنري به ارتباط با درون سازمان و بيرون سازمان پرداخته و از يک طرف به منظور کسب نظرات، انتظارات و خواسته هاي آنها و از طرف ديگر اطلاع رساني، آگاه نمودن، ترغيب کردن و ايجاد وحدت و همدلي مي پردازند و با تجزيه و تحليل گرايش هاي مخاطبان و افکار عمومي براي رسيدن به تفاهم تلاش مي کند.مديران سازمان ها امروز بيش از هر زمان ديگري ضرورت داشتن مديرتي و مفاهيم نوين در روابط عمومي را احساس مي کنند، اگر چه برخي معتقدند که روابط عمومي را بايد در عمل آموخت و تجديد کرد، اما تئوري هاي مورد بحث در ردواب عوومي مسير پرنشيب و فراز آزمون و خطا را بر ما هموار مي سازد.امروز روابط عمومي را معمار نظام ارتباطات با مخاطبين سازمان چه در داخل و چه در خارج مي دانند. زيرا مي توان ايجاد ارتباط در درون و بيرون به منظور توزيع اطلاعات، تعادل و تعامل ميان کارکنان، ايجاد تعهد و انگيزش بيشتر کارکنان و بالاخره کاهش استرس و تضاد ميان آنها، از سوي ديگر ايجاد ترغيب، اقتاع، تفاهم، آگاهي در مخاطبين راتوسط روابط عمومي مشاهده نمود.
در اين ترديدي نيست که روابط عمومي ها با توجه به ماهيت و کارکردشان موجه ترين واحد براي پاسخ گويي در سازمان ها محسوب شده و به عنوان سخنگوي دستگاه بايد جوابگو و اطلاع رسان پيام ها و سياست ها و برنامه هاي سازمان در ارتباط با مخاطب و اقشار مختلف باشند.
به بيان ديگر تلقي تعريف رايج از روابط عمومي به عنوان چشم، گوش و زبان سازمان نيز حکايت از مقام و جايگاه پاسخگويي روابط عمومي در سازمان دارد.
هرچند که متاسفانه امروز کمتر روابط عمومي توفيق اجراي کامل اين وظيفه را در سازمان و به نحو مطلوب داشته است که عمده علت قرار نداشتن بسياري از روابط عمومي ها در جايگاه سازماني و تشکيلاتي مناسب و عدم بهره مندي از اقتدار و اختيار عمل و حمايت مديران ارشد و هم چنين گماردن افراد غير متخصص و ناآگاه در روابط عمومي و در نهايت نداشتن اطلاعات کافي است که آنان را در اجراي اين وظيفه و رسالت خطير پاسخگويي ناتوان ساخته است.
يک روابط عمومي کارآمد براي پاسخگويي بايد شناخت کافي از ابزارهاي پاسخگويي داشته باشد و از سويي با تخصص بهره گيري مناسب از ابزارها اشنا باشد که مهم ترين ابزار پاسخگويي روابط عمومي ها در ارتباط با مخاطبان رسانه هاي جمعي هستند که رسانه هاي جمعي به عنوان حلقه واسط اطلاع رساني بين دولت و اقشار مختلف مردم بيشترين و موثر ترين نقش را ايفا گر هستند.براي اين که بتوان با مخاطبين سازمان ها ارتباط صحيح و مناسب بر قرار کرد روابط عمومي ها بايد از روش ها و ابزارهاي ارتباطي، نوشتاري و گفتاري، ديداري و شنيداري بهره جويد تا بتواند به مسئوليت مهم و حساس خود در سازمان عمل نمايد.ابزارها و وسايل زيادي جهت برقراري ارتباط يا انتقال پيام وجود دارند که راديو و تلويزيون يکي از آنها مي باشد که با استفاده بجا و بهينه از ديگر وسائل جهت اطلاع رساني و آگاه نمودن مي تواند ما را به اهدافمان برساند.
هيات محترم دولت در جلسه روز 12 تيرماه سال (1384) لايحه آزادي اطلاعات را تصويب کرد. بر اساس اين لايحه هر شخص ايراني حق دسترسي به اطلاعات عمومي را دارد، مگر آن که قانون آن را منع کرده باشد، همچنين براساس اين مصوبه موسسات عمومي مکلفند اطلاعات مربوط را در دسترس مردم قرار دهند و نمي توانند متقاضيان دسترسي به اطلاعات را به هيچگونه دليل يا توجيهي از اطلاعات محروم نمايند. هر يک از موسسات عمومي نيز موظف شدند در راستاي نفع عمومي و حقوق شهروندي دست کم به طور ساليانه اطلاعات عمومي خود را با استفاده از امکانات رايانه اي يا حتي امکان در يک کتاب راهنما منتشر نمايند.
موارد عنوان شده در بالا مهمترين مباحث مربوط درخصوص لايحه آزادي اطلاعات بود که به نظر مي رسد نقش واحد هاي روابط عمومي در سازمان و دستگاه هاي اجرايي دولت و خصوصي و در کنار آن رسانه هاي جمعي (مطبوعات، صدا و سيما، خبرگزاري هاف سايت هاي اينترنتي و ...) در تحقق علمي و اجرايي اين لايحه نقشي بسيار تعيين کننده و اساسي است چرا که يکي از مهم ترين وظايف روابط عمومي ها و رسانه ها اطلاع رساني و افزايش آگهي هاي عمومي جامعه تعريف شده است که با تصويب اين لايحه اين وظيفه و ماموريت لزوم فعاليت بيش از پيش اين دو واحد ارتباطي و رسانه اي کشور را دو چندان مي کند، از سوي ديگر تصويب اين لايحه  در راستاي شعار مهم دانستن حق مردم است اين موضوع را تداعي مي کند که روابط عمومي ها و رسانه ها بايد با تلاش زياد و اتخاذ تدابير اصولي تر  فرايند اطلاع رساني به مخاطبان و گروه هاي مختلف مردم را گسترش دهند. براساس اين مصوبه نيز بايد به واحد هاي روابط عمومي در دستگاه ها و رسانه ها توجه بيشتري مبذول گردد و امکانات و اختيارات لازم را براي تحقق اين مصوبه دولت در اختيارشان گذارده شود. همچنين اجراي موثرتر آزادي اطلاعات در جامعه مستلزم همکاري و تعامل و ارتباط بيش از پيش روابط عمومي ها و رسانه هاي جمعي را طلب مي کند که اين دو واحد ارتباطي در يک فضاي دوستانه و علمي و در کنار يکديگر مردم را به حق اساسي شان که حق دانستن و آگاهي پيرامون رخدادهاي پيراموني شان است را برسانند.
روابط عمومي ها و رسانه هاي امروز بايد تعريف جديدي از فعاليت هايشان را ارائه و با استفاده از تکنيک هاي جديد در راستاي تحقيق جريان آزاد اطلاعات و ارتباطات در راستاي منافع عمومي کشور و مردم گام بردارند. افزايش توليدات خبري، گزارش، امور انتشاراتي نظير چاب کتاب، بروشورهاي اطلاعاتي و توسعه و گسترش سياست هاي اينترنتي اطلاع رساني با رويکرد سرويس دهي اطلاعاتي به مردم نه بانگاه جناحي و حزبي از ملزوماتي است که به نظر مي رسد بايد در دستور کار روابط عمومي سازمان و دستگاه ها و رسانه هاي جمعي قرار گيرد. به عبارتي ديگر مي توان گفت دوران حبس اطلاعات سال هاست به سر آمده و انتشار و شفاف سازي جريان اطلاعات و ارتباطات بايد در فرهنگ ما به امري رايج و نهادينه تبديل گردد.رسانه ها به عنوان يک امکان بالقوه مناسب، بهترين فرصت ها را براي ارتباط روابط عمومي با افکار عمومي فراهم مي سازد. هيچ يک از شيوه هاي اطلاع رساني کارايي رسانه هاي جمعي از جمله مطبوعات را ندارند.بايد بپذيريم روابط عمومي و روزنامه نگاري دو شاخه از درخت تنومند ارتباطات و دو حلقه از اين زنجيره است که بجاي رقابت و ستيز با هم، در خدمت و مکمل يکديگر بايد باشند.
+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم اردیبهشت 1389ساعت 10:47  توسط زهرا  | 

ارتباطات روابط عمومی

جايگاه روابط عمومي و ارتباطات در قرآن كريم

 « روز ارتباطات و روابط عمومي»

يكي از كامل‌ترين و مؤثرترين شيوه‌هاي تبادل اطلاعات و برقراري ارتباط است. فعاليت‌هايي نظير بازاريابي، چانه‌زني، تبليغات، جلسات مشورتي، معاملات و ... به مدد عنصر گفتگو تحقق مي‌يابند. تاكنون مقالات و كتابهاي بسياري در باب ارتباطات و گفتگو به رشته تحرير در آمده كه هر كدام در حد و اندازه خود زوايايي از دنياي پر رمز و راز اين مقوله را مورد نظر و بررسي قرار داده است.

گفتگو و ارتباطات به عنوان يك ابزار استراتژيك براي نيل به اهداف سازماني مي‌تواند عامل مهمي در كاهش هزينه‌ها و مشكلات سازمان‌ها و مؤسسات قلمداد شود و نگارنده در اين نوشتار سعي كرده است تا با مرور تمام سوره‌هاي قرآن كريم، موضوع گفت‌وگو، ارتباطات و روابط عمومي را از منظري جديد مورد كنكاش و توجه قرار دهد. باشد كه اين امر بتواند نقطه عطفي در راه تحقيقات و مطالعات بعدي محسوب شود.

در اين مقاله موضوعات و مباحث زير مورد بحث و بررسي قرار گرفته‌اند:

هدف از گفتگو و برقراري ارتباطات در قرآن، معرفي خداوند در قرآن، مخاطبان قرآن (خداوند) براي گفت‌وگو و ارتباطات، انواع ارتباطات و گفتگو در قرآن، زبان و لحن گفتگو و ارتباطات در قرآن، ارتباطات و قدرت نفوذ در ديگران، ويژگيهاي كاركنان و مديران روابط عمومي و ارتباطات از ديدگاه قرآن.

تاكنون در زمينه روابط عمومي و ارتباطات مطالب بسياري گفته و نوشته شده كه هركدام در جاي خود به گوشه‌اي از دنياي گسترده و پيچيده اين دانش، فن و هنر پرراز و رمز پرداخته‌اند.

يك تفاوت اساسي روابط عمومي و ارتباطات با ساير علوم نظير زمين‌شناسي، فيزيك، شيمي، زيست‌شناسي و ... در آن است كه مخاطب و بستر مطالعه و نگرش در حوزه روابط عمومي و ارتباطات صرفاً انسان‌ها هستند؛ در حاليكه در رشته‌هاي مذكور در عين توجه به مسأله پيدايش هستي، انسان، خلقت، زيست و حيات بشر، به گياهان و جانوران و مسايل ديگر نيز پرداخته مي‌شود و اين خود اهميت و جايگاه روابط عمومي و ارتباطات انساني را بيش از پيش براي ما روشن‌ مي‌سازد.

بدليل نوپا بودن دانش روابط عمومي، لاجرم منابع مطالعاتي و تحقيقاتي ما در زمينه اين مقوله پرارزش و تأثيرگذار، عمدتاً وارداتي و در حد نه چندان گسترده و قابل دسترس بوده و اين در حالي است كه نوعاً ما از يك درياي بيكران و يك مرجع بسيار اساسي و گرانقدر در زمينه روابط عمومي و ارتباطات كه همانا «قرآن كريم» اين وديعه و يادگار سعادت‌بخش و ارزشمند پيامبر گرامي اسلام (ص) است، غافل بوده‌ايم.

در واقع، آنقدر كه به منابع خارجي و حرف و حديث ديگران در زمينه دانش روابط عمومي و ارتباطات پرداخته‌ايم به كتاب مقدس و حيات‌بخش خود توجه نكرده‌ايم.

آب در كوزه و ما تشنه لبان مي‌گرديم / يار در خانه و ما گرد جهان مي‌گرديم

به عقيده نگارنده اين نوشتار، كامل‌ترين منبع درسي و مطالعاتي در زمينه روابط عمومي و ارتباطات «قرآن كريم» نام دارد. با نگاهي به محتوا، لطايف و ظرايف سوره‌ها و آيات الهي درمي‌يابيم كه مقوله گفت‌وگو و ارتباطات چه كاربرد و گستره وسيعي در ميان مفاهيم و تعاليم قرآني دارد.

سالها دل طلب جام جم از ما مي‌كرد / آنچه خود داشت ز بيگانه تمنا مي‌كرد

نگارنده سعي دارد تا با تلفيق يافته‌هاي تجربي و مطالعاتي خود در زمينه روابط عمومي و ارتباطات و علوم قرآني به صورت گذرا، نگاهي داشته باشد بر مقوله گفت‌وگو، روابط عمومي و ارتباطات در قرآن كريم.

اميد است كه مورد توجه خوانندگان گرامي قرار گرفته و گامي در جهت گسترش تحقيقات و مطالعات مشابه‌ باشد.

آب دريا را اگر نتوان كشيد / هم به قدر جرعه‌اي بايد چشيد

در اين نوشتار از ترجمه آيات به دليل حجيم شدن مطالب خودداري شده و صد البته زبان نگارنده و فهم حقير از توصيف اعماق بيكران آيات قرآن بسيار ناچيز و عاجز است.

«و افوض امري الي الله ان الله بصير بالعباد»

تا چه قبول افتد و چه در نظر آيد

+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم اردیبهشت 1389ساعت 10:47  توسط زهرا  |